EUR
EUR

Autisme en het darmmicrobioom

Het is geen geheim meer dat de darmflora de belangrijkste regulator van de hersenen is. Nu worden de hersenen en darmen vaak vergeleken in structuur; ze zeggen dat de darmen het tweede brein van het lichaam zijn. Wetenschappers hebben ook een mechanisme in ons lichaam gevonden waardoor communicatie tussen de hersenen en darmen plaatsvindt. De verbinding tussen de darmen en de hersenen is bidirectioneel, wat betekent dat zenuwervaringen de werking van de darmen beïnvloeden en de toestand van de darmen wordt weerspiegeld in de werking van het zenuwstelsel. De darmen en de hersenen communiceren via de nervus vagus, de langste zenuw in het menselijk lichaam en een informatiekanaal tussen de miljoenen zenuwcellen die zich in het spijsverteringskanaal en het centrale zenuwstelsel bevinden. Onderzoek heeft aangetoond dat darmbacteriën rechtstreeks invloed hebben op de stimulatie en functie van cellen langs de nervus vagus. Sommige darmbacteriën zijn, net als neuronen in de hersenen, in staat om informatiedragende chemicaliën te produceren die hun taal via de nervus vagus aan de hersenen vertellen.

De darmen worden ook wel de tweede hersenen genoemd omdat het aantal zenuwcellen in de maagwand enorm is, aangezien de nervus vagus zich door het hele spijsverteringsstelsel verspreidt. De darmen reguleren spieractiviteit, controleren immuniteit en hormonen en produceren 80%-90% van serotonine.

De darmen hebben een eigen immuunsysteem, genaamd gut-associated lymphoid tissue (GALT), dat 70% van het immuunsysteem van het lichaam uitmaakt. Het immuunsysteem bevindt zich in de darmen, omdat de darmwanden de grenzen van het lichaam met de buitenwereld vormen. Dit is waar het lichaam interageert met vreemde organismen en waar de communicatie met elke cel van het immuunsysteem van het lichaam in stand wordt gehouden. Als een cel iets verdachts in de darmen tegenkomt, activeert het het hele immuunsysteem van het lichaam.

Daarom is het erg belangrijk om de integriteit van de darmwand te verzorgen en te behouden, aangezien deze wand slechts één cel dik is. Bacteriën en cellen werken samen. Darmbacteriën houden de situatie in de gaten en trainen het immuunsysteem om een ​​mogelijke inadequate reactie op voedsel en het uitlokken van een auto-immuunreactie te voorkomen.

Wetenschappelijk onderzoek in de afgelopen jaren heeft aangetoond dat pathogene bacteriën de ontwikkeling van veel ziekten kunnen veroorzaken, bijvoorbeeld de reeds bekende bacterie Helicobacter Pylori, die bij actieve groei maagzweren veroorzaakt en oncologische processen in de twaalfvingerige darm kan veroorzaken. Studies die met deze bacterie zijn uitgevoerd, hebben aangetoond dat deze interageert met het immuunsysteem, waaronder de productie van ontstekingsmoleculen en stresshormonen, waardoor het stressresponssysteem overschakelt naar een ongepaste responsmodus. Pathogene bacteriën kunnen ook de reactie van het lichaam op pijn veranderen, waardoor de pijngrens wordt verlaagd.

“Vriendelijke” bacteriën doen dus precies het tegenovergestelde. Ze minimaliseren het aantal pathogene bacteriën en controleren het aantal opportunistische bacteriën. Ze werken actief samen met het immuunsysteem en het endocriene systeem van het lichaam, en houden de niveaus van cortisol (stresshormoon) en adrenaline onder controle.

Elke groep “vriendelijke” bacteriën bevat veel verschillende soorten. De bekendste, goed voor meer dan 90% van de populatie van alle darmbacteriën, zijn Firmicutes en Bacteroidetes. Firmicutes-bacteriën zijn effectief in het extraheren van energie uit voedsel. Ze spelen een grote rol bij de absorptie van vetten in het lichaam. Onderzoeken hebben aangetoond dat bij mensen met overgewicht de verhouding van deze bacterie meerdere malen hoger is dan bij dunne mensen. Hogere niveaus van Firmicutes leiden tot de activering van genen die het risico op het ontwikkelen van hart- en vaatziekten, obesitas en diabetes vergroten. Het veranderen van de verhouding tussen deze twee bacteriën kan in feite de expressie van DNA beïnvloeden. De best bestudeerde bacteriën zijn Bifidobacterium en Lactobacillus.

Is de microflora van een kind met autisme anders dan de microflora van een gezond kind?! Studies die in de VS zijn uitgevoerd, hebben aangetoond dat bij kinderen met autisme de samenstelling van de darmflora niet typisch is voor gezonde kinderen, dat wil zeggen dat de samenstelling van de flora aanzienlijk anders is. De studie identificeerde ook soorten bacteriën die stoffen synthetiseren die het immuunsysteem en de hersenen negatief beïnvloeden – ze lokken een reactie van het immuunsysteem uit en verhogen de ontsteking. De volgende fase van het onderzoek, dat wordt uitgevoerd en we wachten op de resultaten, is de relatie tussen darmbacteriën, hun bijproducten en het risico op het ontwikkelen van autisme.

Talrijke studies hebben al aangetoond dat ziekten van het spijsverteringskanaal tot de karakteristieke tekenen van autismespectrumstoornis behoren. Kinderen met autisme hebben doorgaans verschillende problemen: buikpijn, constipatie, diarree en winderigheid. Een andere studie vond dat kinderen met autisme het lekkende darmsyndroom hebben. Dit is een aandoening die een overmatige immuunreactie en ontsteking kan veroorzaken die de hersenen kan bereiken. Hoge niveaus van het pro-inflammatoire molecuul LPS werden gevonden bij patiënten met ernstig autisme. Deze moleculen zouden niet in de bloedbaan moeten komen, maar dit gebeurt door een schending van de integriteit van de darmwand. 93% van de patiënten met autisme heeft vergroot lymfeweefsel. Zoals we kunnen zien in de darmen van patiënten met autisme, zijn er veel processen gaande, wat ons vertelt dat de bacteriële flora van de darmen van patiënten met autisme aanzienlijk verschilt van die van gezonde mensen.

De these over de relatie tussen excessieve groei van pathogene bacteriën en autisme werd in 2000 naar voren gebracht door Richard Sandler. Dit was de eerste studie die bewijs leverde dat verstoring van de darmflora autisme kan veroorzaken en dat het herstellen van de normale balans van de darmflora autismesymptomen aanzienlijk kan verminderen.

Bij patiënten met autisme wordt de darmflora gedomineerd door bacteriën van de Clostridia-klasse, een zeer gevaarlijke bacterie. Deze bacterie produceert propionzuur, wat giftig is voor de hersenen en ook de darmpermeabiliteit bevordert door de tight junctions te verzwakken die de cellen van de darmwand bij elkaar houden. Wanneer de integriteit van de darmwand verstoord is, kunnen propionzuurmoleculen gemakkelijk in de bloedbaan terechtkomen, waar ze het ontstekingsproces aanzetten en de reactie van het immuunsysteem activeren. Propionzuur verstoort ook het celsignaleringssysteem, waardoor het proces van intercellulaire communicatie verstoord wordt. Het vermogen van de hersenen om energie te gebruiken is aangetast. Dit zuur is ook gevaarlijk omdat het het niveau van omega-3-vetzuren verlaagt dat nodig is voor de normale werking van de hersenen en oxidatieve stress verhoogt.

Vooraanstaande artsen in de VS hebben het gebruik van voedingssupplementen voorgesteld die de noodzakelijke biomoleculen bevatten voor patiënten met autisme. Tot de elementen die zijn voorgesteld voor patiënten met autisme behoren L-carnitine, een belangrijk aminozuur voor hersenfunctie, omega-3-vetzuren en N-acetyl, L-cysteïne, die de glutathionsynthese verhogen. Glutathion is een belangrijke antioxidant voor de hersenen en helpt oxidatieve schade en ontstekingen te beheersen. Om de balans van de darmflora te herstellen als noodzakelijke voeding, gebruiken Russische artsen en artsen in de GOS-landen op grote schaal het biotechnologische Japanse supplement Biodonatum in hun dagelijkse klinische praktijk. Zoals we eerder in dit artikel zeiden, hebben mensen met autistische stoornissen de volgende gezondheidsproblemen: verzwakte Th1 Th2-immuniteit; ondervoeding en als gevolg daarvan een tekort aan vitaminen en mineralen; schending van antioxidantbescherming; ontgiftingsstoornis; overgroei van gist en bacteriën; lekkende darmsyndroom.

Biodoantum wordt aanbevolen voor de algehele eliminatie van deze problemen. Biodonatum zal de natuurlijke immuniteit herstellen, vitaminetekorten aanvullen, antioxidantbescherming herstellen, de groei van zijn eigen gunstige microflora verhogen en de groei van gist en pathogene bacteriën verminderen, en vanwege een groot aantal van meer dan 500 actieve metabolieten, zal het de penetratie van pathogene micro-organismen door een lekkende darm “sluiten”.

Biodonatum moet 3 maal daags worden ingenomen volgens het volgende schema: 1 zakje van 5 ml met 30 ml water op kamertemperatuur 20 minuten voor de maaltijden, halverwege de dag. 1 zakje van 5 ml met 30 ml water op kamertemperatuur tijdens de maaltijden en ‘s avonds. 1 zakje van 5 ml met 30 ml water op kamertemperatuur 20 minuten voor het slapengaan.

Er wordt een kuur aanbevolen die 2 keer per jaar wordt herhaald, in de herfst gedurende 12 weken en in de lente gedurende 12 weken.